#ငါလြင့္သြားတဲ့တိမ္ေတြ
######
ပင္လယ္ဟာ စီးကရက္မီးခိုးေငြ႔ေတြကိုမႈတ္ထုတ္ခဲ့သလား။
မေန႔ကမဟာတံတိုင္းေပၚမွာ
ဒီေန႔က် တာ့ခ်္မဟာေပၚမွာ မတူညီတဲ့အေရာင္ေတြ။
ေန၀င္ခ်ိန္ေတြလွတယ္ ။
ငါ့ေန၀င္ခ်ိန္ကေကာလွႏိုင္မလားေတြးတယ္။
ကဗ်ာေတြအမ်ားႀကီးေရးခဲ့ဖူးတာမယံုႏိုင္စရာပဲ။
အလြမ္းဟာ အိမ္ေျမႇာင္လိုအေယာင္ေဆာင္ၿပီး နံရံေပၚမွာစုတ္ထိုးေနတယ္။
မနက္ျဖန္မနက္ေတာ့ မုတ္ဆိတ္ရိပ္ျဖစ္ေအာင္ရိပ္မယ္။
အတတ္ႏိုင္ဆံုးသက္သက္လြတ္စားျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားတယ္။
ေသြးေအးေအးနဲ႔ခမ္းခမ္းနားနားခ်စ္တတ္ခဲ့တယ္။
ဘယ္သူ႔ကိုမွေတာ႔ နာက်င္ပါေစမ႐ွိခဲ့ပါဘူး။
မနက္ဆိုေကာ္ဖီေသာက္တယ္။
ညဘက္မွာ လဘက္ရည္က်ဆိမ့္ေသာက္တယ္။
ကိုယ့္နဲ႔ဓာတ္မတည့္တဲ့အရာေတြ၊
သူမ်ားနဲ႔ဓာတ္မတည့္တဲ့အရာေတြေ႐ွာင္တယ္။
လယ္တီဆရာေတာ္ရဲ႕သစၥာေလးပါးရယ္ အို႐ႈိးရဲ႕သူပုန္က်မ္းရယ္ဖတ္ျဖစ္ေနတယ္။
အမ်ားႀကီးမ႐ွိပါဘူး။
အမ်ားႀကီး႐ွိစရာမလိုအပ္ခဲ့ပါဘူး။
တိမ္ေတြပင္လယ္ကိုစြန္႔ခြာခဲ့သလိုမ်ိဳး
ငါတို႔စြန္႔ခြာၾကရဦးမွာပဲ။
အလင္းႏွစ္(Blogger)
Credit
Monday, October 9, 2017
ကဗ်ာ
Saturday, July 29, 2017
ေနေပ်ာ္ရျခင္းအေၾကာင္းေတြကို သံသရာမွာ မင္းနာမည္နဲ႔ ခ်ည္ထားျဖစ္ခဲ့တယ္
" ေနေပ်ာ္ရျခင္းအေၾကာင္းေတြကို သံသရာမွာ
မင္းနာမည္နဲ႔ ခ်ည္ထားျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ "
လမ္းခြဲရမယ့္ေန႔ရက္ေတြကို ေတြးျဖစ္ရင္ ဆံုဆည္းရတဲ့ေန႔ရက္ေတြကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္သိမ္းဆည္းျဖစ္လာတယ္။ ေမြးဖြားလာစထဲက မင္းရွိခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ လို႔ စိတ္ေျပေပ်ာက္ေအာင္ေတြးျပန္ေတာ့ မင္းရွိဖူးတဲ့အခ်ိန္ေတြကလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာမွာ အေရးပါတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ ျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ ။
မင္းဓာတ္ပံုေတြကို ဖုန္းထဲက သီးသန္႔ ဓာတ္ပံုျပခန္းေလး တစ္ခုထဲမွာ သိမ္းဆည္းထားျဖစ္တယ္။ သတိရတဲ့အခါ မီးအစိမ္းေရာင္ေလးကို သြားၾကည့္တယ္ ။ ဒီေလာက္ပါပဲ ။ အဆင္ေျပသလို ကိုယ္ႀကိဳးစားရွင္သန္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ေခ်ာင္တစ္ေနရာမွာ ပစ္ခ်ထားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ လက္လွမ္းမမီေတာ့တဲ့ အရာေတြကို ျပံဳးၿပီး ေငးၾကည့္ရံုပဲ တတ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းေတြကိုလည္း လက္ခံလိုက္တယ္။
စိတ္ခ်င္းနီးေနတာပဲ လို႔ အတင္းေစ့ပိတ္ခ်င္စိတ္နဲ႔ လက္ေတြဟာ တြန္းအားသေဘာရွိတဲ့ သံလိုက္ အက်ိဳးႏွစ္ခုကို အတင္းဖိၿပီးေစ့ၾကည့္ေနမိတယ္ ။ တကယ္ေတာ့ မွ်ေျခ ဆိုတဲ့ သေဘာတရားဆိုတာက အျပန္အလွန္ ဟန္ခ်က္ညီေနမွ မဟုတ္လား ။ ကိုယ့္ ခ်စ္ရျခင္းမွာေတာ့ အဲဒီမွ်ေျခသေဘာတရားေတြကေန ကင္းလြတ္တယ္ ။ ကမ႓ာ့ဆြဲအားေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ သူ႔အလိုလို ျပဳတ္က်လာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာသစ္သီးကို ကိုယ္ေကာက္ယူတယ္ ။ လြမ္းတယ္ဆိုတာက သိပ္သန္႔စင္တဲ့ ေလထုပါပဲ ။
ကိုယ့္ကိုခ်စ္ရင္ မင္းကိုယ္မင္းဂ႐ုစိုက္ေပါ့ ။ ကိုယ့္ကိုလြမ္းရင္ မင္းသိပ္ခ်စ္ရတဲ့သူကို နမ္းေပ့ါ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ရျခင္းအေၾကာင္းေတြထဲမွာ မင္းရွင္သန္ေနတာက ကိုယ့္ျဖစ္တည္ရျခင္းေတြကို ေက်းဇူးျပဳေနတာပါပဲ ။
သံသရာတစ္ေထာင့္ ဒါမွမဟုတ္ အခ်ိဳးအေကြ႕ေလးတစ္ခုမွာ ကိုယ္မင္းကို ေစာင့္ေနမွာပါ ။ ေရာက္ရွိလာေစဖို႔ မဟုတ္ဘဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ရျခင္းသက္သက္က သာ ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက် ေရြးခ်ယ္ခြင့္ပဲျဖစ္တယ္ ။ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈကို မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ တတိယနိယာမက ကိုယ္ပဲ ျဖစ္တယ္။ အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္သြားတဲ့အခါ အၿမဲတြဲမထားျဖစ္တဲ့ လက္တစ္စံုက သိပ္ခ်စ္ရျခင္းေတြ ရွိခဲ့ေၾကာင္း / ရွိေနေၾကာင္းကို မင္း သတိတရျဖစ္ေပးရင္ .......
ကိုယ့္သံသရာက ၿငိမ္းခ်မ္းေအးျမျခင္းေတြပဲ အၿမဲရွိေနေတာ့မွာ ။
#ခြန္းညိဳေသြး